NICARAGUA



Officiële naam        : Republiek Nicaragua

Hoofdstad               : Managua

Munteenheid          : Córdoba (NIO)

Taal                         : Spaans

Inwoneraantal        : 5.500.000

Visum nodig           : NEE


inleiding


Nicaragua, genoemd naar de Indianen die rond het meer van Nicaragua woonden toen de Spanjaarden in 1522 arriveerden werd zo’n 20 jaar eerder al door Christoffel Colombus bezocht. De bevolking, zo’n 6 miljoen (het minst bevolkte in Latijns Amerika) bestaat uit zo’n 70% gemixte mensen en andere grote groepen zijn de blanken, zwarten en Indianen. Veruit de grootste groep mensen woont in de hoofdstad Managua. Het land is verschrikkelijk divers – zowel in bevolking (zie boven), maar ook in geschiedenis, cultuur en landschap. Er zijn drie grote rivieren en het land heeft het grootste zoetwatermeer van Latijns Amerika wat eerder een zee is (het meer van Nicaragua). In het noorden en westen zijn bergen en veel vulkanen terwijl in het oosten het tropisch regenwoud weelderig tiert. Het is daar waar dieren zoals jaguars, puma’’s, tapirs en kaaimannen ongestoord hun leven leidden. In Nicaragua leeft de enige rivierhaai – de stierenhaai, ook al is het tegenwoordig een flinke klus om deze te zien te krijgen.  

 

De Spanjaarden hadden verschrikkelijk veel moeite om het gigantische gebied wat zij bezitten onder controle te houden. Granada was een van de belangrijkste steden in Latijns Amerika en omdat het zo’n welvarende stad was een gewilde prooi voor piraten. Deze voeren over de rivier San Juan, over het meer van Nicaragua naar de stad en plunderde deze veelvuldig. De Spanjaarden moesten hun krachten verdelen en de Engelsen sloten bondgenootschappen met o.a. de Indianenstam de Miskito’s in het westen om de Spanjaarden verder te verzwakken. In El Castillo en San Carlos kun je de forten bezoeken die de Spanjaarden bouwden om de piraten een halt toe te roepen. Spanje moest al in 1824 erkennen dat Nicaragua onafhankelijkheid werd maar het oosten bleef autonoom. Er barstte een strijd uit om de macht tussen het conservatieve Granada en het liberale Leon (de oude koloniale hoofdstad) wat zelfs uitmondde in burgeroorlog. Er zou tussen de twee steden in een nieuwe hoofdstad komen: Managua.



Nicaragua werd een land maar niet zonder slag of stoot; de Verenigde Staten kreeg steeds meer grip op het kleine land en stuurde mariniers in het begin van de 20ste eeuw om Nicaragua te “helpen”. De internationale druk werd opgevoerd en Amerika trok zijn troepen terug maar zorgde er wel voor dat er een pro-Amerikaanse president werd neergezet. Dit was Somoza en zijn familie zou het grootste gedeelte van de 20ste eeuw dominant zijn in Nicaragua. Pas aan het eind van de jaren 70 werd het dictatoriale bewind van Somoza omver geworpen door de socialistische guerrillabeweging de Sandinisten. De V.S. was bang dat ook Nicaragua onder communistische invloeden zou komen en ging een groep Nicaraguanen steunen en opleiden die zich de contra’s noemden. Pas aan het eind van de jaren 80 is er vrede en sluiten de partijen enigszins vrede. Aan de Carribische kust waar de geschiedenis zoals boven beschreven een hele andere wending nam dan in de rest van het land leeft een bevolkingsgroep die naast het feit dat zij veel donkerder zijn (veel afstammelingen van slaven), spreken zij ook Engels en willen niets te maken hebben met die Spaanse kliek in Managua. Om die reden is het westen in twee stukken gehakt en zijn autonoom. Naast hun geschiedenis is het niet zo verbazingwekkend dat hun cultuur, religie, eten en levensstijl totaal verschillend is dan dat van hun landgenoten in het noorden of aan de kust van de Stille Oceaan. Nicaragua, een zeer divers land en een land van uitersten; van lava spuwende vulkanen tot zeer vochtige tropische jungles. Van Carribische stranden met wuivende palmbomen tot koffieplantages.



Nicaragua uitgelicht:







informatie over nicaragua: