Achtergrondinformatie - Roemenië

"ploisti's" olievelden (WW2)



inleiding


Tijdens WWII vormde de stad “Ploisti” (“stad met het zwarte goud”) met z’n aardolieproductie een belangrijke steunpilaar voor nazi-Duitsland. Zo’n 60% van de ruwe olie voor de Duitsers was afkomstig uit deze bronnen. De Geallieerden wilden om die reden de toevoer stoppen en besloten de velden te bombarderen met luchtaanvallen. Er zouden twee bombardementen volgen (in 1942 en in 1943) waarbij de laatste de zwaarste zou worden op een Roemeense stad tijdens de oorlog.


Operatie "Soapsuds" (1942)


De eerste luchtaanval van de Geallieerden op de olievelden in en rond de stad “Ploisti” vond plaats op 12 Juni 1942 en zou bekend worden onder de codenaam “Soapsuds”. Het zou de eerste Amerikaanse luchtaanval zijn tijdens WWII op Europese gronden en de velden werden zwaar getroffen ondanks dat dit een “licht” bombardement werd genoemd. De 13 “Liberator” toestellen zouden uit “Fayid” (Egypte) opstijgen en landden na de aanval in o.a. “Irak”, “Syrië” en “Turkije”. 


Operatie “Tidal wave” (1943)


Het tweede bombardement zou een stuk zwaarder worden (de zwaarste die op een Roemeense stad zou neerdalen) en op 1 Augustus van 1943 plaatsvinden. Deze operatie (“Tidal Wave”) werd uitgevoerd door 178 Amerikaanse vliegtuigen (“Liberators”) uitgevoerd en deze kwamen voornamelijk uit het veroverde “Libië” (“Benghazi” en “Derna”). Er waren 1726 mensen gerekruteerd van de 9th US air compagnie. Doordat de Duitsers op de hoogte waren van de door Amerikanen gebruikte codes en door de inzet van radar was deze luchtaanval geen verrassing. Twee verkenningsvliegtuigen werden door hevig afweervuur al voordat ze het doel konden bereiken neergeschoten. Bij de Amerikanen ontstond hierdoor verwarring. Tijdens het bombardement werden niet minder dan 54 bommenwerpers uit de lucht geschoten door de nazi’s (sommige konden een noodlanding maken in Turkije). In totaal werden zo’n 352 bemanningsleden gedood, gewond of gevangen genomen.


Resultaat en nasleep


Ondanks de hevige verliezen was de aanval een succes. Ongeveer 42 procent van de olieproductie was vernietigd en ondanks de ernstige verwoestingen waren de meeste van de stad bezienswaardigheden (de prinselijke kerk en het patriciershuis bewaard gebleven). Ondanks de felle aanval zaten, al na enkele weken na de aanval, de raffinaderijen alweer op het normale niveau. Op 5 April 1944 werden de olievelden nog eens opnieuw onder vuur genomen en op 30 Augustus datzelfde jaar werd de stad (en z’n olievelden) veroverd door het Rode Leger. Al met al zou de oude historische stad toch onherkenbaar getekend worden en zelfs tot op de dag van vandaag zijn de overblijfselen van de luchtaanvallen te zien.



zie ook: