BLOG: "Iran, to go or not to go"

Twee jaar geleden heb ik een maand rondgereisd in Iran, een voor vele nog onbekende (reis)bestemming. Talloze malen ben ik gevraagd door geïnteresseerden of dit land wel veilig is, of het moeilijk is om binnen te komen als Westerling (qua visum) en of het de moeite waard is als vakantie- of reisland. Ik besloot er onderstaande blog aan te wijden. 


Visumkwesties Iran:  

Het regelen van een visum voor Iran kan nog weleens voor problemen zorgen zoals ik uit eigen ervaring heb meegemaakt. In 2007 had ik vernomen van medereizigers dat het regelen van een Iraans visum in Nederland moeilijk lag maar indien ik het in Istanbul zou doen zou ik binnen een paar uur in het bezit zijn van deze. Een jaar later trok ik de stoute schoenen aan en vloog van Amsterdam naar Turkije om daar m’n visum voor Iran te regelen. Ik boekte een bed in een hostel en ging de volgende dag vol goede moed op zoek naar het Iraanse consulaat. Waar ik een gesprek had verwacht om het te regelen kreeg ik van de receptie een klein stukje papier mee waarop een link naar een website opstond. Balend ging ik terug naar m’n hostel want dit had ik in Nederland ook wel kunnen opzoeken. Ik moest een LOI (letter of Invitation) oftewel een officiële uitnodiging vanuit Iran regelen en regelde dit via een reisbureau vanuit de reisgids “Lonely Planet”. Het zou wel even duren en ik vond een tweede Iraans consulaat in de Turkse stad “Erzurum” nabij de Iraanse grens. Het plan was dat ik naar het oosten zou reizen en in oost-Turkije m’n visum op zou halen zodat ik direct Iran kon inreizen. Uitstel op uitstel en ik zou langer dan 2 weken rondreizen in Turkije toen ik in Erzurum aankwam en te horen kreeg dat ik was afgewezen voor een Iraans visum. Er stond een code op maar niemand kon achterhalen wat de ware reden was. Was het omdat ik eerder meerdere keren in Israël geweest misschien? 

 

In 2013 reisde ik via Rusland de Kaukasus in en kwam in Georgië een Engelsman tegen die mij wel een reisbureau kon geven waar een Iraanse vrouw zat die gemakkelijk een invitatiebrief kon regelen. Ik vertelde hem voor de zekerheid bovenstaand verhaal waarop hij bulderend begon te lachen. Hij wist het reisbureau wel en had nog nooit gehoord dat het iemand gelukt was via dat bureau een visum te scoren. Dat stemde mij positief terwijl ik daarvoor grote twijfels had een nieuwe poging te wagen opnieuw een visum voor Iran aan te willen vragen. Ik vroeg het aan en werd zeer discreet geholpen. Na ongeveer 2 weken wachten heb ik uiteindelijk m’n Iraanse visum in de hoofdstad van Armenië, Yerevan opgehaald. Eindelijk kon ik Iran inreizen.


Aanpassingen:

Natuurlijk zijn er een aantal dingen waar je op moet letten als je in Iran bent. Vrouwen moeten gesluierd en niet teveel make-up dragen (daar heb je ook weinig zin in met die hitte kan ik mij voorstellen). Voor de rest is het zaak om niet teveel huid te laten zien – m.a.w. geen blote armen en zeker geen schouders. Vrouwen moeten ook niet te strakke kleding dragen. Ook worden korte broeken niet echt gewaardeerd – en dat geld niet alleen voor moskeeën en andere heilige gebouwen. Open-slippers is daarentegen geen enkel probleem. Het zal in het begin wennen zijn maar na een paar dagen weet je niet beter. Je kunt het zelfs gaan waarderen want verbranden doe je niet en de zon in Iran kan heel scherp zijn.  

 

Dan is er het gebrek aan PIN-automaten. Nee, dat zeg ik niet goed – er zijn wel automaten maar die accepteren onze westerse bankpassen niet. Je zult dus of cash geld mee moeten nemen of dollars of euro’s om te wisselen. Natuurlijk kun je het ook proberen met “Western-Union” maar daar heb ik geen ervaring mee in Iran.


Veiligheid:

Ik zou het afraden om als vrouw ergens alleen naartoe te gaan maar in principe is Iran wellicht een van de veiligste landen ter wereld. Bomaanslagen en andere terroristische aanslagen zijn er nagenoeg niet en je wordt als Westerse toerist scherp in de gaten gehouden en “beschermd”. Er zullen wel een aantal mensen zijn die je aanstaren en zich afvragen wat je daar komt doen terwijl de meeste heel nieuwsgierig zijn en met je willen praten. Kijk uit met wat je fotografeert (vraag aan mensen of je ze mag fotograferen) en maak geen weblog over de politieke toestand aan. Homofilie is strafbaar in Iran. Omdat Iran (nog) niet zo toeristisch is, is m’n ervaring dat hier nog niet de gewiekste toeristen-afzetters rondlopen die iets van je willen. Meestal willen ze (en dan heel vaak de studenten) alles van je weten gewoonweg uit nieuwsgierigheid. Daarnaast is het praten met een Westerling nog steeds een soort van statussymbool. Zoals overal is het veiliger in dorpen en platteland dan in de steden waar tassenroof nog weleens plaatsvindt. Vergeet niet als je staande wordt gehouden door de politie een ID te vragen – ik heb weleens iemand gesproken die door nepagenten veel geld werd afgenomen. 

 

Zoals je kunt lezen op de website van buitenlandse zaken zijn er een aantal gebieden in Iran die worden afgeraden om naartoe te reizen. Deze is een strook tussen Iran en Irak waar nog veel mijnen liggen van de 8-jarige oorlog tussen beiden landen. Daarnaast wordt het gehele zuidoosten van het land en de strook met de grens met Afghanistan ten zeerste afgeraden. Dit vanwege o.a. drugslijnen.


Politiek:

Let wel een beetje op met wat je zegt en dan zeker over politiek. Mensen in Iran kunnen niet hardop hun mening verkondigen en laten in gesprekjes op straat met een vreemde zeker niet het achterste van hun tong laten zien. Doe dat dus ook niet, zou ik zeggen. Houdt het luchtig en leuk. De Iraanse bevolking kijkt ook naar het journaal en leest ook kranten en weet hoe de Westerse wereld kijkt naar Iran en da’s over het algemeen niet positief. Het verhaal wat je vaak te horen krijgt is dat er een aantal fanatiekelingen in Iran rondlopen die de Amerikaanse vlag op straat verbranden maar dat de bevolking erg nieuwsgierig is naar de Westerse wereld. Ik zou aanraden dat de mensen in het westen dat ook wel weten en dat ze het hier in Iran erg leuk, interessant en mooi vinden. Als je zegt dat ondanks de schoonheid van het land de bevolking het meest interessant vindt (waar niets aan gelogen is) krijg je gegarandeerd een grote glimlach te zien.  

 

Houd je mening voor je m.b.t. de Islamitische Revolutie, Khomeini, de Amerikaanse gijzeling van 1980, de oorlog tussen Irak en Iran en de Iraanse nucleaire deal. De Iraanse bevolking wordt over dit soort zaken eenzijdig geïnformeerd en hoogstwaarschijnlijk weet jij als Westerling meer van deze onderwerpen dan de lokale bevolking.


Bezienswaardigheden:

Iran is divers, mooi, interessant en zeker de moeite waard om naartoe te reizen. En het maakt het allemaal nog interessanter als je inziet dat het (nog) niet overspoelt is door andere toeristen. Dat wil niet zeggen dat je geen andere (Westerse) toeristen tegenkomt. Het zal je opvallen hoe modern het land soms is en een ander gegeven is dat Aziatische en vooral Japanse toeristen dol zijn op Iran.  


Meer informatie m.b.t. Iran:


Reactie schrijven

Commentaren: 0